Chmielowe trendy

Każdy region geograficzny ma swój sposób chmielenia piwa. Wynika to nie tylko z klimatu i rodzajów upraw, ale też z upodobań piwoszy i tempa rozwoju piwnej kultury. Odmiany chmielu i sposoby chmielenia złocistego trunku, za sprawą emigracji piwowarów oraz podróży amatorów piwa, trafiają ze swoich mateczników w różne zakątki świata.

To dlatego dziś możemy napić się niemieckiego pilznera z amerykańskiego browaru czy British Golden Ale uwarzonego w Polsce. Najbardziej znane polskie odmiany chmielu - Marynka i Lubelski - cieszą się uznaniem nie tylko naszych piwowarów. Połączenie nut trawiastych i leśnych sprawia, że idealnie nadają się do chmielenia lagerów, pilsnerów oraz ciemnych piw dolnej fermentacji.

Chmiel sąsiadów i zza oceanów

Do warzenia pilznerów, stanowiących podstawę piwnego biznesu w Czechach, idealnie nadają się przede wszystkim chmiel Żatecki (Saaz) oraz Premiant. Te odmiany, uprawiane u naszych południowych sąsiadów, dostarczają nut żywicznych, ziołowych i przyprawowych. Za naszą zachodnią granicą uprawiane są Tetnnanger i Hallertau - chmiele o wyraźnych, wytrawnych nutach korzennych, ziołowych i pikantnych. Wśród odmian ze Stanów Zjednoczonych największą popularnością cieszą się takie odmiany, jak Simcoe, Citra, Amarillo i Cascade, wśród których możemy znaleźć pełen przekrój przez aromaty żywicy, ściółki leśnej, owoców tropikalnych i pikantnych przypraw. Wyróżniającą się odmianą jest Mosaic. To chmiel o niezwykłym bukiecie, złożonym z nut mandarynki, papai i róży. Z chmielu o zapachu dojrzałych owoców - mango, brzoskwini i ananasa - słynie Nowa Zelandia. Spośród odmian z antypodów warto wymienić Pacific, Rakau i Wakatu.

Chmielenie po brytyjsku

Z Wielkiej Brytanii pochodzą Fuggle i East Kent Goldings, dające zdecydowane nuty ziół, kwiatów i tytoniu. Kompozycja cech tych odmian jest spójna z najbardziej znanym angielskim stylem piwa - klasycznym Ale, łączącym bogaty bukiet estrowy z wytrawną goryczką i długim, garbnikowym finiszem. Naturę angielskich odmian chmielu doskonale oddają piwa warzone w stylu British Golden Ale. Mają złożony, lecz niezbyt intensywny bukiet nut leśnych, żywicznych i owocowych. Do warzenia takich piw używa się m.in. goryczkowo-aromatycznej odmiany Pilgrim, o unikalnym aromacie owoców jagodowych, aromatycznego chmielu o zapachu kwiatowo-owocowym Sovereign, goryczkowego, pachnącego ziołami chmielu Target oraz - uznawanej za najlepszą z angielskich odmian - UK Golding. Obecnie coraz więcej browarów "podkręca" profil smakowy tych piw, używając także odmian amerykańskich.

Robią to także Tyskie Browary Książęce, warząc Książęce Golden Ale. Powstaje ono przy użyciu chmielu goryczkowego i aż pięciu odmian chmielu aromatycznego. Oprócz brytyjskich odmian - UK Golding, Sovereign, Pilgrim i Target - tyscy piwowarzy stosują także amerykański Mosaic, wzbogacający piwo o zapach dojrzałych owoców tropikalnych.

Nowa fala

Pomysłów na chmielowe kompilacje jest niemal tyle, ile jest browarów, które prześcigają się w pomysłach na zastosowanie zestawień nawet kilkunastu różnych odmian. Owocuje to naprawdę złożonymi aromatami. "Nowoczesne" piwa są często chmielone na zimno. Robią to także duże browary. Chmielowe szyszki poddawane są maceracji podczas tzw. fermentacji cichej. Zabieg ten wzbogaca piwo o surowe, świeże, a chwilami wręcz ostre, chmielowe nuty.

Najczęściej używa się do tego odmian Simcoe, Citra i Amarillo. W piwowarskim świecie zwykło się już mówić, że zastosowanie tej trójki jest receptą na sukces - i to nie tylko piw typu Ale. Piwowarzy używają ich już nawet do lagerów, tworząc nowe wersje piw znanych od lat. Dostępność chmielu z różnych części świata, prace piwowarów nad ich nowymi kombinacjami, a także powrót do chmielenia na zimno to najważniejsze oznaki rozpoczętej całkiem niedawno chmielowej rewolucji. Dzięki niej ciekawy nowych smaków i aromatów piwosz nie ma prawa się nudzić. Na skosztowanie czekają tysiące piw.

 

.materiał partnera