Sznycel wiedeński z cielęciny

Sznycel wiedeński z cielęciny - sposób przygotowania

1. Z mięsa pookrawaj błony i tłuszcz, a potem pokrój je w poprzek włókien na plastry o co najmniej centymetrowej grubości i wadze 10-15 dag.
2. Delikatnie rozbij płaty mięsa aż uzyska grubość 3-4 mm. Najpierw jednak lekko ponacinaj brzeg kotleta (mniej więcej co 2 cm), by nie odkształcał się podczas smażenia. Równomiernie rozklepany wyjmij z folii i przełóż na duży talerz. Jeśli płaty mięsa nieco zdeformowały się w czasie ubijania, dłonią i nożem nadaj im regularny, owalny kształt.
3. Wlej na patelnię sporo tłuszczu, tak aby sznycle pływały w nim. Najlepiej użyj sklarowanego masła. Jeśli unikasz tego tłuszczu, weź oliwę - samą lub wymieszaną pół na pół z masłem. Wkładaj sznycle na patelnię tak, aby nie były ściśnięte. Na ostrym ogniu przyrumień każdy, przewróć i zrumień drugą stronę. Zmniejsz płomień, połóż na każdym sznyclu plasterek masła, przykryj patelnię, zostawiając szparkę. Po 5 minutach przewróć sznycle, przykryj, niech dochodzą przez następne 5 minut.

Pierwowzór sznycla wiedeńskiego przywiózł z Włoch do Wiednia feldmarszałek hrabia Joseph Radetzky (ten sam, na cześć którego Johann Strauss skomponował potem słynny marsz). Kucharze wiedeńscy, którym hrabia po zwycięskim powrocie z Lombardii polecił przygotowanie włoskiego sznycla panierowanego w jajku, bułce tartej i parmezanie, nie mieli, niestety, pod ręką ani parmezanu, ani oliwy do smażenia. Obtoczyli zatem sznycel tylko w mące, jajku oraz bułce i usmażyli go na sklarowanym maśle. I w ten oto sposób potrzeba okazała się matką wynalazku, a o sławie sznycla cielęcego właściwie zadecydował przypadek.